ข้อแนะนำในการทำงาน

แรงบิด‌ขึ้นอยู่‌กับ‌ระยะ‌เวลา‌กระแทก แรงบิด‌สูงสุด‌ที่‌ได้‌เป็น‌ผล‌จาก‌ยอดรวม‌ของ‌แต่ละ‌แรงบิด‌ที่‌ได้จาก‌การกระแทก จะได้แรงบิดสูงสุดหลังจากกระแทกไปได้ 6-10 วินาที หลัง‌ช่วง‌เวลานี้ แรงบิด‌จะ‌เพิ่มขึ้น‌เพียง‌เล็กน้อย‌เท่านั้น
ต้อง‌กำหนด‌ระยะ‌เวลา‌กระแทก‌สำหรับ‌ทุกๆ แรงบิด‌ที่‌ต้องการ ตรวจสอบ‌แรงบิด‌ที่‌ได้จริง‌ด้วยประแจวัดแรงบิด‌เสมอ

การขันสกรูแบบแข็ง แบบยืดหยุ่น หรือแบบอ่อน
หากมีการทดสอบและวัดแรงบิดที่ได้ในการกระแทกเป็นลำดับติดต่อกันและถ่ายโอนเข้าสู่แผนภาพ ผลที่ได้จะเป็นลักษณะของเส้นโค้งแรงบิด ระดับ‌ความสูง‌ของ‌เส้นโค้งจะสอดคล้องกับ‌แรงบิด‌สูงสุด‌ที่ได้ ขณะที่‌ระดับ‌ความชันจะ‌แสดง‌‌เวลาที่‌แรงบิดถึงระดับสูงสุด

ลักษณะของแรงบิดจะขึ้นอยู่‌กับ‌ปัจจัย‌ต่อไปนี้:

• ความแข็ง‌ของ‌สกรู/น็อต
• ประเภท‌ของฐานรอง (แหวนรอง สปริงแผ่น หรือซีล)
• ความแข็ง‌ของ‌วัสดุ‌ที่‌จะ‌ขัน‌สกรู
• สัดส่วนการหล่อลื่นบริเวณ‌รอยต่อ‌สกรู

จากปัจจัยดังกล่าว ลักษณะการใช้งานมีดังต่อไปนี้:

• การขันแบบแข็ง เกิดขึ้นเมื่อขันโลหะบนโลหะโดยมีการใช้แหวนรอง หลังจาก‌เวลา‌กระแทกผ่านไป‌ช่วง‌สั้นๆ ‌แรงบิดจะถึงระดับ‌สูงสุด (เส้นโค้ง‌มี‌ลักษณะ‌ลาดชัน) การกระแทกเป็นเวลานานโดยไม่จำเป็นจะทำให้เครื่องชำรุดเสียหาย
• การขันแบบยืดหยุ่น เกิดขึ้นเมื่อขันโลหะบนโลหะ แต่มีการใช้วงแหวนสปริง สปริงแผ่น สตัดเกลียว หรือสกรู/น็อตที่มีฐานทรงกรวย และเมื่อใช้ส่วนขยายเพิ่มเติม
• การขันแบบอ่อน เกิดขึ้นเมื่อขันสกรูบนไม้กับไม้หรือโลหะกับไม้ และเมื่อมีการใช้แหวนรอง เช่น แหวนรองที่ทำจากตะกั่วหรือไฟเบอร์

สำหรับการขันแบบยืดหยุ่นและแบบอ่อนนั้น แรงบิดสูงสุดจะต่ำกว่าแรงบิดในการขันแบบแข็ง ทั้งยังจำเป็นต้องใช้‌‌เวลา‌กระแทกนาน‌กว่า‌อย่าง‌เห็น‌ได้ชัด

ค่าอ้างอิงสำหรับแรงบิดขันแน่นสูงสุดสำหรับสกรู
กำหนดเป็น Nm คำนวณจากรูปตัดแรงเค้น; การใช้ประโยชน์จากจุดคราก 90 % (มีค่าสัมประสิทธิ์ของแรงเสียดทาน μ_{ผลรวม} = 0.12) สำหรับ‌การควบคุม ให้‌ตรวจสอบ‌แรงบิด‌ขันแน่นด้วย‌ประแจวัดแรงบิด‌เสมอ